المنسوب للإمام الصادق ( ع ) ( مترجم وشارح : مصطفوي )
427
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي )
پروردگار متعال ) ، البته چنين آدمى به تمام خير و سعادت نائل شده است . بر خلاف كسى كه اعمال نيك و پرهيز او از باب حيا و تشخيص صلاح و فساد و خير و شر نيست ، بلكه از باب تقليد يا تعبد است ، و به طور مسلم اطمينانى به چنين فردى كه بينايى و بصيرت ندارد نيست . شرم بادت كه خداوند جهان ، كه بود واقف اسرار نهان بر تو باشد نظرش بيگه و گه ، تو كنى در نظرش قصد گنه ( [ قسمت دوم از ] متن ) و قوة الحياء من الحزن و الخوف ، و الحياء مسكن الخشية ، و الحياء أوله - الهيبة و آخره الرؤية ، و صاحب الحياء مشتغل بشأنه معتزل من الناس مزدجر عما هم فيه و لو تركوا ( و لو ترك ) صاحب الحياء ما جالس أحدا . قال رسول الله ( ص ) : اذا أراد الله بعبد خيرا ألهاه عن محاسنه و جعل مساويه بين عينيه و كرهه مجالسة المعرضين عن ذكر الله . و الحياء خمسة أنواع : حياء ذنب ، و حياء تقصير ، و حياء كرامة ، و حياء حب ، و حياء هيبة ، و لكل واحد من ذلك أهل ، و لاهله مرتبة على حدة . [ ( ترجمه ) ] و قوت و نيرو گرفتن حيا از دو صفت حزن و خوف حاصل مىشود ، و هر چه حزن و خوف در دل سالك بيشتر شد : صفت حيا نيز محكمتر خواهد شد . و حيا در مرحلهء اول جلوه گاه هيبت و عظمت حق است ، و در مرحله آخر با شهود و رؤيت توأم مىشود ، و كسى كه به صفت حيا متصف مىشود : پيوسته به امور شخصى خود مشغول گشته و از مردم كناره گيرى مىكند . و اگر او را ترك كنند : حاضر نيست با كسى مجالست نمايد . حضرت رسول اكرم ( ص ) فرمود : چون خداوند متعال خير و نيكويى كسى را بخواهد : او را از محاسن و خوبيهاى خود متمايل و غافل كرده ، و بديها و نقاط ضعف او را در مقابل دو چشم او مجسم نموده ، و مجالست كسانى را كه